دل نگرانی های یک خرده جامعه شناس

لطفا این وبلاگ را با نرم افزار Mozilla مشاهده بفرمایید. درغیر اینصورت صفحات کامل باز نمیشوند.

آرشیو لحظات انقلاب برای روز مبادا...
ساعت ٧:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢۳   کلمات کلیدی: دیروز امروز فردا

بدون مقدمه میروم سر اصل مطلب.

صدا و سیمای جمهوری اسلامی بزرگرین خیانت را به مردم ایران و انقلاب اسلامی آنان کرده است.

 چه خیانتی؟

 سی سال از عمر این انقلاب میگذرد و در این سی سال حوادث و اتفاقات مسلسل واری بر این بوم و بر گذشته که اتفاقا دوربین سیمای جمهوری اسلامی ایران در آن لحضات حضور داشته و کلی تصویر از آن پدیده و اتفاق ضبط نموده.

 و حالا خیال میکنی این آرشیو جمع شده از سال 1357 تا 1388 که معادل یازده هزار و سیصد و پانزده روز است چه شده؟

کاملا معلوم است که این هم مثل گنجینه های دیگر این ملک و ملت دارد خاک میخورد.

نمی دانم این چند شب برنامه « دیروز، امروز، فردا » را دیده اید یا نه؟ نقطه قوت این برنامه  صحبت های امام است که تا به حال کمتر پخش شده بود و بیشتر با نگاه گزارشی به آنها پرداخته میشد و نه نگاه مستند و همچنین نمایش بی سابقه تصاویر آرشیوی انقلاب و حوادث پس از آن.

آرشیو تصویری و صوتی اتفاقات و رویدادهای این کشور  – چه پیش و چه پس از انقلاب اسلامی –  جزو فرهنگ تصویری مکتوب این سرزمین است و باید مردم آنها را ببینند، حتی لحظات تلخش را، لحظات زشتش را، چرا که زیبایی یک تحول و تغییر زمانی جلوه میکند که غم و شادی، زشتی و زیبایی کنار یکدیگر قرار بگیرند تا بشود آنها را مقایسه کرد، آنهم برای نسلی که نه انقلاب دیده و نه جنگ و از کل جنگ فقط صدای آژیر خطر آن را به یاد دا. 

چرا مردم نباید یک دل سیر لحظه تاج گذاری اعلی حضرت را ببینند و آن را با سادگی و بی آلایشی امام مقایسه کنند؟

چرا نباید تصاویر کاملی از جشن دوهزار و پانصد ساله شاهنشاهی و ولخرجی هایش نشان مردم بدهیم؟

چرا نباید تصاویر کاملی از بمب گذاری ها و ترورهای دهه شصت برای مردم نشان دهیم؟  

چرا مردم نباید اعترافات کامل منافقین و اعضای ساواک در ابتدای انقلاب را ببینند. 

مردمی که در هیچ یک از اینهمه اتفاق و حادثه حضور نداشته اند و شاهد همه ماجرا نبوده اند.

از چه میترسیم؟ از اینکه مردم فیلشان یاد هندوستان کند و دنبال اعلی حضرت همایونی بگردند؟ این مردمی که اگر نبودند انقلابی نبود و همچنان سایه شاه بالای سر ملت بود؟ این مردمی که با گوشت و پوست سختی های انقلاب و جنگ و بازسازی را به جان خریدند و امام را از اعماق جان دوست می دارند؟ متاسفانه حتی سخنرانی های امام هم به صورت مستند و نه گزارشی برای مردم پخش نمیشود.

آقایان این فیلم ها را نگه داشته اند برای چه زمانی؟ چرا با همین فیلم های موجود اذهان مردم را روشن نمی کنند؟

مردم هرچه این تصاویر را ببینند، آگاه تر و سرزنده تر میشوند و از انقلابی که نموده اند ( با همه ایرادها و مشکلاتش) راضی تر می شوند.

ای کاش سیاست رسانه مان به سمت واقع گرایی و مردمی شدن برود و مردم را محرم انقلاب بدانیم، آنگونه که امام و رهبری میدانستند.